Тој е објаснио да синдром настаје кога е кичмена мождина фиксирана ниже туку што е нормално или затегнута околним ткивима: „Тоа ограничава њено природно кретање и со временом може доведе до неповратних оштеќења нерава. Заради се за механичком проблему, па лијекови не помажу. Во потврѓеним случајевима потребна е операција.“
нн„Често се меша со обичним болом во леѓима“
нн„Бол во леѓима и ногама, потешкоќе во ходању, честа падања или уринарна инконтиненција можат биде рани знаци болеста. Чак и код пациенти кој имаат само бол во леѓима без видљивих симптома, може да се открити овој синдром. Затоа се секоја бол во леѓима мора схватити сериозно,“ рече Борчек.
нн„Ако на доњем делу леѓа постои црвена мрља, длакавост или рупица, тоа може биде знак аномалије кичмене мождине. Особено код деца, секоја промена тоа типа мора да процени неурохирург,“ додаде.
нн„Дијагноза мора биде индивидуална“
нн„Два пацијента со истим налазима можат има различите потреби — еден барањето операцију, други само праќење. Не може да се реќи да секој случај мора биде оперисан,“ нагласи тој.
нн„Операција трае околу сат времена, цел е отклањање напетости“
нн„Заради се мал рез на горњем делу леѓа, ослобаѓају се ткива која затежу кичмену мождину, пресече се везивно ткиво (филум терминале). Операција трае околу сат времена,“ објаснио е тој.
нн„Ризик од оштеќења нерава постои, но благодарение на неуромониторингу безбедност е висока,“ додаде Борчек.
нн„Рана интервенција повеќава успјех“
нн„Што се претходно открије болест, тоа се совет шансе за закрепнување. Касна дијагноза може доведе до парализе, губитка контроле над мокрењем и деформитета кичме,“ заклучи е тој.
н Bosnia News Agency














